Luc Blyaert
Luc Blyaert
was hoofdredacteur bij Data News
Opinie

07/11/13 om 11:00 - Bijgewerkt om 10:59

Geen makkelijk baasje

'He was a complicated boss. When I almost died of stage 4 cancer, he let me disappear for a year of cancer treatment, told me to stop being a baby and get well and come back to work.' Het feit dat hij Scott Alcott een jaar liet gaan voor de bestrijding van zijn kanker en later opnieuw in een topfunctie in dienst nam, is een kant van Didier Bellens die weinigen kennen.

Geen makkelijk baasje

'He was a complicated boss. When I almost died of stage 4 cancer, he let me disappear for a year of cancer treatment, told me to stop being a baby and get well and come back to work. I think he may have saved my life. I had quit on myself, but he didn't quit on me'. Scott Alcott, de gewezen topman van Belgacom, toen verantwoordelijk voor het hele netwerk, spreekt vrijuit over de gevallen ceo Didier Bellens.

Ik heb de jongste twaalf maanden meermaals met Scott gedialogeerd op het grootste sociale medium, Facebook. Of Bellens nu toch zou moeten opstappen, of toch niet? Of hij echt zo verknocht was aan dat geld zoals minister Laurette Onkelinx van volksgezondheid liet uitschijnen? Bellens die al tien jaar in hetzelfde sjofel pakje rondliep, die in een relatief bescheiden woning in Oudergem huist. Het financiële genie, zou hij verlegen zitten voor een miljoen meer of minder?

Didier Bellens was een winnaar, had elke storm en stormpje al overleefd. Waarom ook niet deze laatste, waarin hij naïef een Sinterklaasgrapje maakte over de premier en de Belgische regering. Enkele journalisten in de zaal, maar die zouden er niets over schrijven, had de organisator van de Ukkelse beleggingsclub laten weten. "Dat is zoals afkicken in een trappistenklooster," meesmuilde economieminister Johan Vande Lanotte een week later.

En toch, toen Belgacom begin 2004 de beursgang voorbereidde, hielden alle journalisten hun mond toen hen verteld werd dat Didier Bellens plots opgenomen moest worden voor een dringende en bijzonder gevaarlijke ingreep wegens een hersentumor. Dit nieuws had mogelijk wel erg veel impact kunnen hebben, een maand voordat de beursbel zou weerklinken. Geen journalist dipte toen zijn pen in de inkt om het uit te brengen, mede uit respect omdat dit een zeer persoonlijke aangelegenheid was. Ook al omdat iedereen wellicht in zijn familie iemand kent die overleden is aan gelijkaardige vreselijke toestanden.

Heeft Bellens daar zijn 'naïef' vertrouwen in de journalistiek opgepikt? Ook zijn inmiddels beruchte 'fuck you' over de Brusselse mobiele dekking werd geuit tijdens een informele nieuwjaarsreceptie met de media. Er was slechts één balorige journalist nodig om het bericht als een tsunami verder te laten uitdeinen. Er werd moord en brand geroepen, maar een jaar later kreeg Didier Bellens voor deze boude uitspraak nog complimenten. Mede daarom had hij vermoedelijk de impact van zijn Sinterklaasmopje niet goed ingeschat.

Het feit dat hij Scott Alcott, sinds vorig jaar de cio van Comcast, een jaar liet gaan voor de bestrijding van zijn kanker en later opnieuw in een topfunctie in dienst nam, is een kant van Didier Bellens die weinigen kennen. Er zijn niet zo gek veel beursgenoteerde bedrijven op dat niveau die een gelijkaardige aanpak zouden volgen.

Daarmee pleit ik deze 'complicated boss' niet vrij, maar ook Bessel Kok en John Goossens waren helemaal geen brave schooljongens, hadden heel wat vijanden en waren op z'n minst even moeilijk te managen. Ook Bessel Kok werd in 1995 de laan uitgestuurd door diezelfde Elio Di Rupo. Dat wil men weleens vergeten. En net zoals John Goossens in de herfst van 2002 op zijn doodsprentje liet afdrukken, mag ook Didier Bellens uitpakken met die titelsong: 'I did it my way'. De nieuwe ceo van Belgacom weze gewaarschuwd. 'It's a complicated job'.

Onze partners