ICT Expedition 2007 bracht 24 ict'ers naar het hart van de Himalaya

29/03/07 om 00:00 - Bijgewerkt op 28/03/07 om 23:59

Bron: Datanews

Zaventem, zondagavond 18 maart rond 19 uur. 24 leden van de ICT Expedition 2007 worden na een avontuur van twee weken verwelkomd op een onverwacht warm applaus. Op initiatief van medesponsor Siemens hadden familie, vrienden en collega's een 'welkom thuis' verrassingsfeestje voorbereid. Een ontroerend einde van een sportieve trekking in het Nepalese hooggebergte. Flexibiliteit vormde het sleutelwoord van de tweede editie van ICT Expedition.

ICT Expedition is een initiatief van Wim Bosmans, al jarenlang actief in de ict-sector. Het is een avontuurlijke trektocht op een exotische locatie, waarbij een groep van it-managers en andere professionals uit de ict-sector een zware fysieke en mentale uitdaging aangaan. Het geheel wordt gesponsord door leveranciers, die op deze manier op een unieke manier aan klantenbinding kunnen doen. Data News ondersteunt de expeditie als mediaplatform en helpt een aantal expeditieleden selecteren - de andere leden krijgen hun ticket rechtstreeks door een sponsor toegewezen.ICT Expedition 2007 vormde de tweede editie en ging richting Nepal, met de bedoeling de Thapa Peak (6.013 meter hoog) van de bekende Dhaulagiri (met 8.167 meter de zevende bergtop ter wereld) te bedwingen. Vorig jaar, tijdens de allereerste ICT Expedition, stonden 9 van de 17 expeditieleden op Uhuru Peak (5895 meter hoog), het dak van de Kilimanjaro in Tanzania en het hoogste punt van Afrika.VoortrajectEen trekking van 10 dagen in het hooggebergte vereist een uitstekend fysieke en mentale paraatheid. De Dhaulagiritrek die ICT Expedition 2007 plande, verliep langs Italian Base Camp (3660 m), Japanese Base Camp (4210 m), Dhaulagiri Base Camp (4740 m), over de French Pass (5360 m) om vanuit Hidden Valley (5100 m) de topklim naar Thapa Peak te wagen. Op de meeste dagen zou er tussen 6 en 8 uren gestapt moeten worden, om op grote hoogte telkens verschillende honderden hoogtemeters te overbruggen. Dergelijke uitdaging moet met grote voorzorg voorbereid worden. Daarom werden alle geselecteerde expeditieleden in oktober van vorig jaar naar Nottebohm Medisch Centrum gestuurd om er een fysieke inspanningstest af te leggen. Op basis van de resultaten werd voor iedereen een individueel trainingsschema (lopen, fietsen, fitness) opgesteld, met als specifiek objectief voldoende fit te zijn voor de beklimming van de Thapa Peak in maart. Daarnaast stonden in januari en februari met de hele groep ook twee wandelweekends in de Ardennen (waaronder het beruchte Bouillon-Vresse traject, met een lengte van 34 km en in totaal meer dan 1600 hoogtemeters de zwaarste dagtocht in ons land) en nog eens twee wandelzondagen op het programma. "Het hele voortraject was breder en uitgebreider dan vorig jaar, en dat is een positief punt", vindt ondermeer Gerdy De Clercq, head of integration & operational excellence bij Belgacom Network & IT Operations.PersoonlijkheidNaast de fysieke aspecten werd tijdens de Ardense wandelweekends ook aandacht besteed aan de individuele kenmerken van ieders persoonlijkheid en de groepsdynamiek. De firma Insights verschafte via groepssessies en individuele vragenlijsten inzicht in de gedragsstijlen van elke deelnemer, waardoor je je eigen gedrag beter leerde kennen maar ook dat van de anderen. De methode berust op Jungiaanse voorkeuren en deelt persoonlijkheden in volgens vier kleuren: rood ('daadkrachtig/doelbewust', 'agressief/dominant'), blauw ('analytisch/objectief', 'koud/afstandelijk'), geel ('enthousiast/dynamisch', 'chaotisch/overhaast') en groen ('zorgzaam/relatiegericht', 'passief/traag'). Iedereen heeft elk van die kleuren in min of meerdere maten in zijn persoonlijkheid aanwezig en dat bepaalt grotendeels het gedrag van die persoon, zo zegt Insights. Met de nieuwe inzichten die de groep daarmee kreeg in ieders persoonlijkheid en het gevolg daarvan op de groepsdynamiek was het de bedoeling van Insights om het team beter te laten functioneren tijdens de trektocht, ook wanneer het op grote hoogte moeilijker, risicovoller en stressvol zou worden."Maar wat was de toegevoegde waarde van die analyse tijdens de trekking?", vraagt Yves Vander Auwera, ict-directeur shared services van Fedict zich af. "We hebben eigenlijk niets gedaan met die kennis." Nu heeft dit wellicht ook te maken met het feit dat er zich nooit echte stresssituaties of conflicten hebben voorgedaan. Het was leerrijk om te zien hoe de types ('de blauwen', 'de gelen', 'de rooien', 'de groenen') in bepaalde situaties inderdaad handelden volgens hun vooraf opgesteld profiel.VeranderingenToen de groep zich op zaterdagmorgen 3 maart vol spanning en verwachting aanmeldde op Zaventem Airport, kondigde organisator Wim Bosmans onverwacht en spectaculair nieuws aan: de geplande expeditie kon niet doorgaan wegens de overvloedige sneeuwval van de dagen en weken ervoor. Er werd meteen ook een alternatieve route voorgesteld. Een deel van de trektocht langs de bekende Kandi Gandaki-vallei: een absolute klassieker langs de rivier die zich een weg baant van de hooglanden van de Himalaya naar het subtropische laaggebergte tussen Dhaulagiri en Annapurna (het 'Zuidelijke Annapurna Circuit'). Het was de bedoeling slechts een deel van die route aan te snijden, want de hoop om Thapa Peak te bedwingen werd niet opgeborgen. Langs de nieuwe route kon immers een poging gewaagd worden om de berg langs de andere, meer toegankelijke flank te beklimmen.IllusieEén week later werd duidelijk dat Thapa Peak bereiken een illusie zou blijven. Nadat we aanvankelijk het eerste deel van de route hadden afgewerkt (een trekking van Jomsom naar het religieuze bergdorpje Muktinath en weer terug naar Marpha, startplaats van de Dhaulagiriklim), waagden we vanaf het Alubarikamp (3900 m) een toppoging. Na een lange en moeizame klim op stijgijzers langs de steile flanken en over metershoge sneeuw bereikten de dapperste klimmers Bhatasa Danda ('windy hill'), op 4909 meter, meteen de hoogste piek van ICT Expedition 2007. "De laatste honderd meter naar de top waren loodzwaar, en op de top was het nauwelijks te harden door de snijdende wind, sneeuw en hagel", schreef it-manager Louis Geerts van het Studiecentrum Kernenergie Mol in het dagelijkse verslag. Het werd duidelijk dat verder trekken naar de top zinloos was. Onze Nepalese gids had die poging de avond ervoor al 'officieel' opgegeven, als gevolg van de zware weersomstandigheden. Tijdens een verkennende tocht die namiddag had hij ei zo na een hulpgids verloren, die diep in de sneeuw was weggezakt.Het traject moest dus opnieuw worden aangepast. Er zat weinig anders op dan terug te dalen tot Marpha en van daaruit het Zuidelijke Annapurna circuit verder te zetten dieper de vallei, met als smaakmaker een tweedaagse klimtocht naar Poon Hill als afsluiter van de tiendaagse trek. Ook dat feestje ging niet door, want door regen en mist werd ook die ultieme bergtrip geannuleerd. Een beslissing die deze keer niet op unanieme bijval kon rekenen, want sommige klimmers hadden best nog wel zin in een laatste krachtinspanning. "No pain, no gain", klonk het bij sommigen.PijnpuntDe beslissing was genomen om de hele groep bij elkaar te houden, en dat brengt ons tot een pijnpunt van de expeditie. "De groep was veel heterogener dan verwacht", blikt it-manager Dirk Verhofstadt van SD Worx terug. "Zowel op het fysieke vlak, als qua functies in het bedrijf." De vrij heterogene samenstelling van het team had een aantal consequenties, legt Verhofstadt uit. "Bij sommige beslissingen werd gezocht naar de grootste gemene deler. Een van mijn doelstellingen was het verleggen van mijn grenzen. Dat is nu niet gebeurd. Ik denk dat het voor een deel van het team en misschien ook voor mezelf mogelijk was geweest om hoger te geraken dan de bereikte 4900 meter." Wat het netwerkgedeelte betreft, heeft Verhofstadt ook zijn bedenkingen. "De contacten zijn alleszins zeer intens. Maar omdat je met verschillende functies en niveaus zit, is het echte netwerken minder interessant dan bvb. CIOnet of MIT Club, voor mij de beste netwerkgroep. Je leert wel veel op het vlak van sociale vaardigheden en het functioneren van mensen tijdens dergelijke trekking." Overigens zijn de kritische bemerkingen van de it-manager van SD Worx opbouwend bedoeld. "Bij een volgende editie moet de organisator misschien zijn doelstelling en invulling beter op elkaar afstemmen. Ofwel ga je voor een zware expeditie en selecteer je de kandidaten heel streng, ofwel stel je vooraf dat cultuur primeert en kan je veel ruimer selecteren. Maar dan hoeven de deelnemers niet ontgoocheld te zijn dat er geen sportieve grenzen verlegd zullen worden." Ondanks de kritische noot, is Verhofstadt toch een uiterst tevreden man. "Door de aanpassing van het programma is de beleving van het land en de cultuur veel intenser en rijker geworden. Ik ben getroffen door de vriendelijkheid en het optimisme van een volk dat in primitieve omstandigheden en armoede tracht te overleven en ik ben nog steeds onder de indruk van de prachtige natuur. Het is een unieke en fantastische ervaring geworden."'Wow'-momentOok Yves Vander Auwera houdt gemengde gevoelens over aan de expeditie. "Mijn doel was om de top van 6000 meter te bereiken. Ik had me vooraf grondig voorbereid en zwaar getraind. Ik was fysiek sterker dan vorig jaar (Vander Auwera haalde toen ook Uhuru Peak op de Kilimanjaro, kf), maar goed, je moet filosofisch omgaan met veranderingen. Uiteindelijk hebben we gestapt in prachtige landschappen en door de lengte van de tochten is het uiteindelijk toch een zware trek geworden."Overigens vertrokken niet alle deelnemers met een topprestatie in het achterhoofd. "De Thapa Peak bereiken interesseerde me slechts in beperkte mate", vertelt Gerdy De Clercq die vorig jaar Uhuru Peak haalde. "Ik vind persoonlijk de interactie tussen de teamleden en de groep bij elkaar houden een belangrijkere doelstelling. En dat is gelukt: het is een harmonieuze en gezellige trek geworden, wat niet evident is wanneer je met onbekenden twee weken lang in primitieve omstandigheden op elkaars lippen leeft." De Clercq geeft wel toe dat Bhatasa Danda een absoluut hoogtepunt van de reis vormde. "Na een zware beklimming samen met een groep mensen op een top staan, is altijd een euforisch en emotioneel moment." Maar hij genoot evenzeer van het bezoek aan Muktinath (een eenvoudige heilige plaats met boedhistische en hindoeïstische gebedsplaatsen hoog in de bergen) of aan het trekkerscafé Rum Doodle in Kathmandu. "De handtekeningen zien van de legendarische bergklimmers sir Edmund Hillary, Reinhold Messner of de Vlaming Rudy Van Snick bezorgde me een 'wow'- moment." -------------------------------------------------ICT Expedition 2007 ging elke dag 'live'Dankzij een laptop en satellietcommunicatieapparatuur van Siemens kon er elke dag een relaas worden doorgestuurd naar de site www.ictexpedition2007.be. De belevenissen van de expeditieleden werden op het thuisfront trouw gevolgd door familie, vrienden en collega's. U kan er nog steeds het volledige dag-aan-dag verslag nalezen, met details over de tochten en grappige anecdotes (klik op 'Daily update').Verder vindt u op de site alle mogelijke informatie over de deelnemers, sponsors, voorbereiding, Nepal en de trekroute enz.[www.ictexpedition2007.be] -------------------------------------------------De RoI van de sponsor?Dergelijke expeditie kan alleen tot stand komen dankzij sponsoring. Sommige sponsors beperken zich tot financiële steun, anderen sturen een trouwe klant/it-manager mee de berg op, en nog andere leveranciers sturen naast een of meerdere klanten zelf een vertegenwoordiger mee op expeditie.Van de twee hoofdsponsors, Sun en NetApp, besliste country manager België en Luxemburg van dit laatste bedrijf dit jaar zelf mee te stappen. "Het avontuur zit me in het bloed", licht Vleminckx toe. "Ik was vorig jaar al hoofdsponsor en wilde me dit jaar opnieuw engageren, maar dit keer ook als deelnemer. Toen ik de enthousiaste verhalen van vorig jaar hoorde, liep het water me uit de mond." Bedrijven investeren een hoop geld, in sommige gevallen vele tienduizenden euro's in zo'n expeditie. Hoe bereken je de return-on-investment van een dergelijk engagement? "Het is voor mij in de eerste plaats een uniek geschenk aan mijn trouwe klanten", vertelt Vleminckx. "Dergelijke unieke ervaring schept een grote band. Daarnaast doe ik het voor de uitstraling van mijn bedrijf. Ik wil NetApp profileren als een jong, dynamisch, avontuurlijk bedrijf. ICT Expedition is voor mij een perfect uithangbord, zoals andere bedrijven zich met Formule 1 associëren. Ik vind het absoluut niet belangrijk om de return van mijn investering te becijferen, want dat kan je toch niet. Belangrijk voor mij is dat ICT Expedition leeft binnen de ict-sector en ik heel veel positieve reacties krijg." NetApp is dus volgend jaar weer van de partij? "Ik hoop heimelijk dat er een nieuwe editie komt", lacht Vleminckx. Dreigt er dan geen gevaar dat reeds gesponsorde expeditieleden een volgende deelname als een verworven recht beschouwen? "Neen", vind Vleminckx. "Ik ben daar open in naar mijn klanten, ik leg hen uit dat ik ook andere mensen een kans wil bieden dit mee te maken." Houdt de deelname van sponsors niet het gevaar in dat de expeditie verglijdt naar een (weliswaar avontuurlijke) businesstrip? "Ik had vooraf gesteld dat ik niet over business zou praten en heb me daar ook aan gehouden", onderstreept Vleminckx.-------------------------------------------------ICT Expedition 2008: Zuid-Amerika!Initiatiefnemer Wim Bosmans blikt tevreden terug op de 2007-editie van ICT Expedition, ondanks de vele veranderingen in het programma. "Het is toch een avontuurlijke trekking gebleven, en we hebben het echte bergleven van Nepal leren kennen, een onverwachte meevaller. De vele positieve reacties uit de groep hebben me overtuigd dat dit een geslaagde editie was." Ondertussen rekent Bosmans op een doorbraak bij onze Noorderburen, waar hij in samenwerking met Data News' zusterblad Computable in 2008 een gelijkaardig initiatief vorm wil geven. Ook in Frankrijk bestaat er interesse voor en werden de eerste contacten al gelegd, verrast Bosmans. "In België komt er volgend jaar een nieuwe editie", bevestigt hij. "De precieze bestemming geef ik eind april vrij, in elk geval gaan we richting Zuid-Amerika."Wim Bosmans (43) heeft meer dan 10 jaar ervaring in de ict-sector, in diverse verkoop- en channelgerichte functies bij Digital, Compaq en tot voor kort Uptime (Cronosgroep).

Onze partners