In juni zou Carmen Cordier 15 jaar bij Telindus aan de slag geweest zijn. Dat heeft ze net niet gehaald. Als oudste dochter van wijlen oprichter John Cordier was ze bijna voorbestemd om in de voetsporen van haar vader te treden. "Ik was de enigste van de drie kinderen die in die richting studeerde. Toch ben ik niet meteen begonnen bij Telindus. Na mijn studies burgerlijk ingenieur elektronica in Leuven, kwam ik bij de ASLK terecht. Ex-topman Jean-Pierre Cardinael grapt nog altijd dat hij me tijdens die negen maanden alles geleerd heeft." Vader Cordier wou zijn dochter echter graag in zijn onderneming en vroeg haar even te gaan solliciteren bij verkoopsverantwoordelijke Jan De Schepper. Die durfde vermoedelijk niet anders dan haar in dienst te nemen, maar gaf haar zeker geen carte blanche: "In juni '92 zijn we met drie verkopers van start gegaan en kregen we elk een derde van de top 30.000 bedrijven voorgeschoteld. Daarop mochten we gaan bellen. Toen vroeg ik me echt af, waar ben ik aan begonnen..." Van haar ouders heeft ze echter doorzettingsvermogen meegekregen.
...

In juni zou Carmen Cordier 15 jaar bij Telindus aan de slag geweest zijn. Dat heeft ze net niet gehaald. Als oudste dochter van wijlen oprichter John Cordier was ze bijna voorbestemd om in de voetsporen van haar vader te treden. "Ik was de enigste van de drie kinderen die in die richting studeerde. Toch ben ik niet meteen begonnen bij Telindus. Na mijn studies burgerlijk ingenieur elektronica in Leuven, kwam ik bij de ASLK terecht. Ex-topman Jean-Pierre Cardinael grapt nog altijd dat hij me tijdens die negen maanden alles geleerd heeft." Vader Cordier wou zijn dochter echter graag in zijn onderneming en vroeg haar even te gaan solliciteren bij verkoopsverantwoordelijke Jan De Schepper. Die durfde vermoedelijk niet anders dan haar in dienst te nemen, maar gaf haar zeker geen carte blanche: "In juni '92 zijn we met drie verkopers van start gegaan en kregen we elk een derde van de top 30.000 bedrijven voorgeschoteld. Daarop mochten we gaan bellen. Toen vroeg ik me echt af, waar ben ik aan begonnen..." Van haar ouders heeft ze echter doorzettingsvermogen meegekregen. Als 'dochter van' was het intern niet altijd even makkelijk, maar het feit dat ze onderaan de ladder begon, maakte wel wat goed. Extern had het wel voordelen en gingen er ook deuren open: "ik mocht altijd langs komen. Men wou wel eens weten wat die dochter in haar mars had." Carmen Cordier haalde belangrijke bestellingen binnen bij Glaverbel, Sidmar en Allied Signal (nu Honeywell). In '96 slaat ze ook Mobistar aan de haak als klant. Het lijkt voor de hand te liggen want Telindus had kort voordien samen met France Telecom de gsm-licentie binnengehaald. "Maar dat was het net niet. Juist omdat we al partner waren, moesten we het onderste uit de kan halen." Dat Mobistar-topman Bernard Moschéni ontslag heeft genomen en zijn heil zoekt bij een operator in Bulgarije, die nauwelijks een tiende van de omzet van Mobistar haalt, doet bij Carmen Cordier de wenkbrauwen fronsen. "Ik was midden 2005 nog in Bulgarije, en toen droeg de burgemeester van Sofia nog een kogelvrij vest. Niet evident toch..." Terloops even vermelden dat eind van de jaren '90 ook de toenmalige baas van Telindus Italië nooit zonder een pistool op stap ging... Na zeven jaar verkoop trekt Carmen Cordier een jaar naar Oxford om er een master in business administration te halen. "In het begin stond ik niet te springen, maar uiteindelijk was het een bijzondere ervaring in een zeer gemengde internationale omgeving." In 2000 legt ze zich toe op acquisities en een jaar later mag ze het Britse bedrijf Cellstack leiden. Die onderneming is gespecialiseerd in video-oplossingen. Drie jaar later, in 2003 mag ze mee de strategie bepalen van Telindus en is ze betrokken bij de overnames van InfraSystems uit Zweden, Arche in Frankrijk en als laatste ook het Nederlandse opslag- en securitybedrijf ISIT. Ze leert vooral hoe moeilijk het is om acquisities te integreren. "We hebben het bij Telindus te vaak te democratisch, te menselijk aangepakt en te veel vrijheid gelaten. Als je kijkt naar de Verenigde Staten, daar is een overgenomen bedrijf al na zes maanden helemaal ingepalmd." De dood van haar vader, John Cordier, vijf jaar geleden, laat sporen na. Ook het plotse overlijden van haar beste vriendin vier jaar geleden bij een auto-ongeval, leert haar veel relativeren. Maar van het vijandige overnamebod door Belgacom in september 2005 gaat ze steigeren. "Ik was gewoon om zelf bedrijven over te nemen. Betrokken worden bij de eigen overname, dat stond niet in mijn jobdescriptie." Nogal wat professoren hebben er een case van gemaakt: "Het is een redelijk uniek gegeven dat een overheidsbedrijf een raid doet op een Vlaamse onderneming. Bovendien zaten we twee dagen eerder nog met Belgacom ceo Didier Bellens samen bij Petercam. Bellens heeft toen helemaal niets gezegd over een bod. Ik heb 'm toen net uitgelegd waarom we NIET bij elkaar passen." Eens de rollercoaster vertrokken is, gaat het er alleen nog om het bod te maximaliseren. "Een troost is dat ook grote ondernemingen zoals ABN Amro of Arcelor voor de bijl gaan." Carmen Cordier stak wel haar nek uit toen ze in een persbericht openlijk het bod van France Telecom steunde. "Ik stond daar ook helemaal achter. Het jammerlijke is dat de internationalisering van Telindus amper nog aan bod komt." Na de overname in januari 2006 blijft ze toch nog vijftien maanden bij Telindus Belgacom ICT: "De cultuur van beide bedrijven staat hoe dan ook haaks op elkaar. Telindus werkt vooral op projectbasis met een sterke betrokkenheid bij de klanten. Belgacom is meer een fabriek die breedband verkoopt. Ik stel mij daar vragen bij. De klant wil toch een gepersonaliseerde aanpak." Carmen Cordier wijst er wel op dat het businessmodel verandert: "De rol van de integrator wijzigt. Grote producenten en leveranciers gaan opnieuw rechtstreeks naar de klanten. Integratoren worden bijna 'value-added resellers'." De stichting Telindus die moet waken over een aantal bepalingen binnen het overnamecontract van Belgacom komt nog elke drie maand bij elkaar. Het comité, waarvan ook Carmen Cordier deel uitmaakt, heeft een mandaat van vijf jaar en maakt één keer per jaar zijn conclusies over aan Belgacom. "We maken er dus wel degelijk werk van." In de overgangsfase worden er jaarlijks wijzigingen aangebracht. Zo mochten er in het eerste jaar geen ontslagen vallen. Het tweede jaar, dat nu afloopt, valt ook Telindus Internationaal onder de volledige bevoegdheid van Brussel (wellicht mede daarom is ceo Ronald Everaert verplaatst naar de nieuwe job van market development). In elk geval blijft de naam Telindus nog drie jaar bestaan, net zoals de huidige hoofdzetel in Haasrode. In die zes maanden dat ze van Belgacom afscheid nam, heeft Cordier niet stilgezeten. Ze trok naar Mexico, Sardinië en Kreta, en straks ook naar Cuba. "Het kan nog net voor we voluit met Crossroad Consulting van start gaan." Ze wordt er uitvoerend bestuurder en daarmee zal ze twee dagen per week zoet zijn. Peter Van Laer (ex-KBC en ex-Telindus) wordt managing director van Crossroad Consulting dat in Mechelen een vestiging krijgt en een tiental mensen zal tellen. Het wordt de eerste eigen onderneming van Carmen Cordier die overigens ook bestuurder is bij Punch Telematics. Of ze nog wil investeren in andere bedrijven is niet duidelijk. "Eerst zien hoe dit afloopt...." z Luc Blyaert