Op het moment dat u dit leest, heb ik net de fakkel van 'CIO of the Year' doorgegeven aan Guido Lemeire. Bij deze van harte gefeliciteerd aan Guido, en maak het beste van het komende jaar.

Toen de jury mij vorig jaar deze award gaf, was dat onder meer met de motivatie dat de reissector, waarin ik actief ben, er een is die "meer dan ooit in beweging is en waar digitalisering enerzijds een gigantische bedreiging vormt en anderzijds een grote opportuniteit biedt." Die avond in de Brusselse Event Lounge hadden we geen idee voor welke uitdagingen we zouden staan in de maanden die volgden.

In de zeven jaar dat ik in de reiswereld actief ben, heb ik het volgende geleerd: elk jaar is er wel een crisis. Deze sector is enorm volatiel en onderhevig aan zowat alles wat er in de wereld gebeurt, van milieurampen of terrorisme tot economische crisissen, klimaatveranderingen en voetbalkampioenschappen. Zowat alles beïnvloedt het reisgedrag.

Daarom voelden we ons redelijk comfortabel bij de aanvang van de eerste lockdown in maart. Niet alleen was ons bedrijf klaar om volledig digitaal en remote te werken, bovendien dachten we dat covid-19 na enkele weken wel zou zijn overgewaaid. Onze business schakelde snel naar een lager tempo om de uitgaven te beperken in afwachting van de herleving nadien. Ik zag vele van mijn geplande CIO of the Year 'live' presentaties wegvallen of vervangen worden door een online sessie. Ik voelde mee met mijn collega's die in bedrijven actief waren die minder voorbereid waren op de situatie, maar je zag ook hoe snel de nodige efforts werden gemaakt en je voelde de maturiteit groeien, samen met de effectiviteit van de vele inderhaast opgezette online meetings. Mijn vrouw, die als nevenactiviteit websites en -shops bouwt, sprong in de bres voor enkele bevriende lokale handelaars om hen snel te helpen hun business online te brengen. Het was overal duidelijk welke versnelling de digitalisatie nam, in ieders leven.

Er is geen weg terug, alles wordt vanaf nu anders

Voor iemand die het gewend was om wekelijks honderden kilometers doorheen Europa te reizen, viel het leven voor mij plots in een heel andere plooi. Uit met het gejaag van de ene stad naar de andere - waarom deden we dat ook weer? Ik ben sinds maart amper vijf keer op kantoor geweest. Maar stilaan kwamen ook de ongemakjes van de digitale wereld om de hoek kijken. Elke dag op diezelfde plek achter hetzelfde scherm op dezelfde stoel, dat werkte toch wat isolerend. Tegen de zomer moest ik zelfs een eerste bezoek aan de oogarts plannen, want de kwaliteit van mijn ogen liep door al dat schermwerk plots snel op achteruit - of was de nakende vijftigste verjaardag hiervan de oorzaak?

Waar de reiswereld en andere sectoren klappen bleven krijgen, zag ik echter ook andere takken nieuwe bedrijfsmodellen opstarten... never waste a good crisis. Een jaar geleden zou ik als fervente concertganger wat smalend hebben gedaan over het volgen van een live optreden via livestream, maar het is ondertussen bij gebrek aan beter veel meer aanvaard geworden. Ik ben er vast van overtuigd dat de digitale versnelling die nu genomen is, zowel ons privé- als professioneel leven dermate heeft veranderd dat er geen weg terug is. Vanaf nu anders zal worden.

Ook onze nieuwe CIO of the Year staat zo best voor heel wat interessante uitdagingen. Je gaat je handen vol hebben Guido, veel succes erbij, en vergeet ondertussen toch af en toe niet te genieten van deze mooie award.

Op het moment dat u dit leest, heb ik net de fakkel van 'CIO of the Year' doorgegeven aan Guido Lemeire. Bij deze van harte gefeliciteerd aan Guido, en maak het beste van het komende jaar. Toen de jury mij vorig jaar deze award gaf, was dat onder meer met de motivatie dat de reissector, waarin ik actief ben, er een is die "meer dan ooit in beweging is en waar digitalisering enerzijds een gigantische bedreiging vormt en anderzijds een grote opportuniteit biedt." Die avond in de Brusselse Event Lounge hadden we geen idee voor welke uitdagingen we zouden staan in de maanden die volgden. In de zeven jaar dat ik in de reiswereld actief ben, heb ik het volgende geleerd: elk jaar is er wel een crisis. Deze sector is enorm volatiel en onderhevig aan zowat alles wat er in de wereld gebeurt, van milieurampen of terrorisme tot economische crisissen, klimaatveranderingen en voetbalkampioenschappen. Zowat alles beïnvloedt het reisgedrag. Daarom voelden we ons redelijk comfortabel bij de aanvang van de eerste lockdown in maart. Niet alleen was ons bedrijf klaar om volledig digitaal en remote te werken, bovendien dachten we dat covid-19 na enkele weken wel zou zijn overgewaaid. Onze business schakelde snel naar een lager tempo om de uitgaven te beperken in afwachting van de herleving nadien. Ik zag vele van mijn geplande CIO of the Year 'live' presentaties wegvallen of vervangen worden door een online sessie. Ik voelde mee met mijn collega's die in bedrijven actief waren die minder voorbereid waren op de situatie, maar je zag ook hoe snel de nodige efforts werden gemaakt en je voelde de maturiteit groeien, samen met de effectiviteit van de vele inderhaast opgezette online meetings. Mijn vrouw, die als nevenactiviteit websites en -shops bouwt, sprong in de bres voor enkele bevriende lokale handelaars om hen snel te helpen hun business online te brengen. Het was overal duidelijk welke versnelling de digitalisatie nam, in ieders leven. Voor iemand die het gewend was om wekelijks honderden kilometers doorheen Europa te reizen, viel het leven voor mij plots in een heel andere plooi. Uit met het gejaag van de ene stad naar de andere - waarom deden we dat ook weer? Ik ben sinds maart amper vijf keer op kantoor geweest. Maar stilaan kwamen ook de ongemakjes van de digitale wereld om de hoek kijken. Elke dag op diezelfde plek achter hetzelfde scherm op dezelfde stoel, dat werkte toch wat isolerend. Tegen de zomer moest ik zelfs een eerste bezoek aan de oogarts plannen, want de kwaliteit van mijn ogen liep door al dat schermwerk plots snel op achteruit - of was de nakende vijftigste verjaardag hiervan de oorzaak? Waar de reiswereld en andere sectoren klappen bleven krijgen, zag ik echter ook andere takken nieuwe bedrijfsmodellen opstarten... never waste a good crisis. Een jaar geleden zou ik als fervente concertganger wat smalend hebben gedaan over het volgen van een live optreden via livestream, maar het is ondertussen bij gebrek aan beter veel meer aanvaard geworden. Ik ben er vast van overtuigd dat de digitale versnelling die nu genomen is, zowel ons privé- als professioneel leven dermate heeft veranderd dat er geen weg terug is. Vanaf nu anders zal worden. Ook onze nieuwe CIO of the Year staat zo best voor heel wat interessante uitdagingen. Je gaat je handen vol hebben Guido, veel succes erbij, en vergeet ondertussen toch af en toe niet te genieten van deze mooie award.