"Dat ontwerpdocument waar we het pas over hadden? Ja hoor, dat zit zeker nog in mijn e-mail. Momentje."

"Hmmm, misschien is het per ongeluk in mijn persoonlijke Gmail-box beland, dat gebeurt al eens."

"Hmm, toch niet? Ha, maar wacht even, had je mij de link naar het document niet ge-sms't? Momentje."

"Maar allez. Wij zijn wel vriendjes op Facebook zeker? Misschien hebben we het er op Messenger dan over gehad. Momentje."

"Vreemd, het zal in Microsoft Teams dan wel zitten."

'Het resultaat van dertien in een dozijn inboxen? We vinden niks nog terug'

"Ha nee, jij gebruikt geen Teams maar zit in ons extern Slack-kanaal besef ik net. Momentje."

"Ook al niet? Misschien is het te lang geleden, en vindt Slack het niet meer terug. Al kan het ook in Cisco Webex zitten want ik herinner me ineens dat ik dat ook al eens gebruikt heb. Momentje."

"Nope. Nada. Niks. Of zou het dan toch in LinkedIn geweest zijn? Sharepoint? Confluence?? SAP??? Mitel????"

Ook al zo'n momenten meegemaakt? Toen ik onlangs de voor mij verder totaal onbekende Joanne Klein iets soortgelijk zag tweeten, klonk het verhaal mij heel bekend in de oren. Nooit in de geschiedenis hadden we meer communicatiemiddelen dan nu. En toch lijkt het moeizamer dan ooit te gaan. We verzuipen in de communicatie via apps op smartphone, laptop, desktop en tablet waarbij de grens tussen werk en privé constant verschuift, verstrengelt of soms gewoon verdwijnt. We wisselen constant van app, tool en device al naargelang het tijdstip, de context, de contactpersonen of het bedrijf. In elke uithoek sijpelt zo werkgerelateerd spul door. Elke app en elk stukje software wordt op die manier een datastroom of ja, zelfs een inbox om rekening mee te houden. Dertien in een dozijn inboxen in dit voorbeeld. Het pijnlijke resultaat: we vinden niks nog terug.

Hallo Siri? Cortana? Ok Google, help? Vergeet het.

Hallo Siri? Cortana? Ok Google, help? Vergeet het: de slimme assistenten zijn niet slim genoeg om het in jouw plaats op te lossen. Te veel data en te veel bronnen, maar even goed te weinig info over de context waarom of hoe we beslissen welke tool we wanneer gebruiken en met wie. Te weinig artificiële intelligentie ook om je écht bij te staan in het snel en accuraat vinden van wat je zoekt.

Is meer geavanceerde AI of een soort universele, allesomvattende meta-zoekmachine dan de oplossing? Misschien. Maar als dat effectief de oplossing moet worden, dan staan we daar nog heel ver van af. Misschien is het realistischer dat we eerst nog door een consolidatie- en integratiegolf heen moeten. Een golf die het aantal apps en services verkleint en beter doet samenwerken. Een golf die wat mij betreft meteen het ondertussen al gedateerd klinkende 'unified communications' mee mag overspoelen. Misschien kunnen we nadien weer gewoon over 'communicatie' spreken?

In afwachting heb ik dat ontwerpdocument nog steeds niet gevonden. Ik denk dat er niks anders op zit dan samen een nieuw document op te stellen. Hopelijk heeft mijn collega nog een momentje.