De Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten of WIV wordt ingevoerd, maar aangepast, nadat de Nederlanders in een referendum zich nipt tegen de originele wet uitspraken.

De wet laat inlichtingendiensten toe om grote hoeveelheden internetverkeer af te tappen. Die aftapping beperkt zich niet alleen tot verdachte personen, maar ook tot mensen in hun omgeving. In de nieuwe vorm worden onder andere gegevens één in plaats van drie jaar bewaard en worden niet-beoordeelde bestanden niet naar eender wel land doorgestuurd. Voorstanders zeggen dat de wet nodig is om in het digitale tijdperk voldoende veiligheid te bieden. Tegenstanders merken vooral op dat de wet veiligheidsdiensten carte blanche geeft om gegevens van burgers te verzamelen, ook als zij geen bedreiging vormen.