Als zelfs de directeur van de CIA er niet in slaagt om zijn privézaken te af te schermen op het internet, ga er dan maar van uit dat het een hopeloze zaak is. Altijd is er wel iemand die je in verlegenheid met een compromitterende foto of met een bedenkelijke statusupdate, zelfs zonder dat je er oog in hebt. Internetspecialiste Clo Willaerts van Sanoma België vond het nodig om er een heel boek aan te weiden. De Facebookpagina Antwerpse hoeren, waarop jonge meisjes schaamteloos te kijk werden gezet, was de uiteindelijke trigger.
...

Als zelfs de directeur van de CIA er niet in slaagt om zijn privézaken te af te schermen op het internet, ga er dan maar van uit dat het een hopeloze zaak is. Altijd is er wel iemand die je in verlegenheid met een compromitterende foto of met een bedenkelijke statusupdate, zelfs zonder dat je er oog in hebt. Internetspecialiste Clo Willaerts van Sanoma België vond het nodig om er een heel boek aan te weiden. De Facebookpagina Antwerpse hoeren, waarop jonge meisjes schaamteloos te kijk werden gezet, was de uiteindelijke trigger. "De reflex om iemand te straffen door iets dat aanvankelijk privé was publiek te maken, maakt me boos", vertelt ze aan Data News. "Alsof we omringd worden door 'little brothers' die, als ze het ergens niet mee eens zijn, zelf straffen uit delen door alles openbaar te maken, van dronkenschap in de Gentse Overpoortstraat tot overdreven snelheid in de bebouwde kom." Tegelijk vindt de experte dat je niet zomaar met een beschuldigende vinger in de richting van Facebook en Google kan wijzen. "Die bedrijven worden vaak zo gedemoniseerd dat je zou gaan denken dat ze alle informatie die ze verzameld hebben meteen doorverkopen aan de CIA. Zo'n vaart loopt het natuurlijk niet." "Het is niet erg correct om te beweren dat Facebook, Twitter, Instagram en Google de bovengenoemde problemen veroorzaken omdat ze kleinmenselijke kantjes versterken en laten bovendrijven. Wel is het zo dat mensen zich bewust moeten zijn van de impact van wat ze doen op sociale media en op het internet. Daarom heb ik dit boek geschreven." Willaerts is er nog niet helemaal uit of het nu een goede of een slechte zaak is dat mensen steeds minder anoniem zijn op het world wide web. "Het internet is een web van mensen geworden. Alles draait om de interactie tussen die individuen. Maar als ik naar mijn zoon kijk, dan merk ik toch dat hij het leuk vindt dat hij in een gamewereld waarin hij vaak vertoeft, een andere identiteit kan aannemen." "Heel wat mensen gebruiken een schuilnaam om een goede reden. Denk maar aan jongeren die twijfelen over hun geaardheid en wat willen experimenteren zonder hun echte ik prijs te geven. In elk geval lijkt het er op dat er een einde gaat komen aan het anonieme leventje dat je online kon leiden. Als je op Instagram wil inloggen, moet je al je Facebook-account gebruiken. Die bedrijven aan wie je je online identiteit toevertrouwd, worden steeds machtiger. Als Google en Facebook elkaar zo naar het leven staan vandaag de dag, dan is dat omdat er zo veel geld te verdienen valt met online id's. In het boek gaat er ook heel wat aandacht naar de bedrijfswereld. "Ook hier zie je dat social media er voor gezorgd hebben dat ondernemingen zich menselijker moeten gaan opstellen. Mensen praten niet met logo's, ze praten enkel met andere mensen. Bedrijven die dat door hebben, die kunnen scoren. Zeker als ze beseffen wie de invloedrijke personen zijn met wie ze moeten interageren." "Het nadeel is dat bedrijven die zich menselijk voordoen, ook op een menselijke manier afgerekend worden. Ook zij moeten hun reputatie op het web dus goed in het oog houden. Hoe ze dat best doen, leg ik uit in het boek (lacht)." Frederik TibauMensen praten niet met logo's, ze praten enkel met andere mensen. Bedrijven die dat door hebben, die kunnen scoren.