De miniatuurproever kan met een precisie van 99 procent het onderscheid maken tussen whisky van eenzelfde merk die in verschillende vaten verouderd is. Of tussen whisky's van twaalf, vijftien of achttien jaar oud.

"We noemen dat een artificiële tong omdat ze op dezelfde manier werkt als een menselijke tong", legt Alasdair Clark van de engineeringschool van de universiteit uit. "Net als wij kan ze de chemische stoffen die koffie doen verschillen van appelsap, niet afzonderlijk identificeren, maar ze kan gemakkelijk het onderscheid maken tussen complexe chemische mengelingen."

De whisky wordt op een dambord van minuscule stukjes goud en aluminium gegoten die als 'smaakpapillen' werken. Bij het contact met alcohol geven de twee metalen een verschillend licht weer. Met de analyse van het licht kunnen de vorsers een statistisch profiel van de geteste whisky maken.

De 'artificiële tong' is bestemd voor de kwaliteitscontrole van whisky's, maar ook voor de strijd tegen de bloeiende handel in namaak. Aan de hand van de methode kon worden ontdekt dat verscheidene flessen dure whisky in werkelijkheid vals waren. "Het potentieel voor de opsporing van namaak is evident, maar daarbovenop kan de methode gebruikt worden voor tests voor de voedselveiligheid", zelfs "in elk domein waar een draagbare en herbruikbare degustatiemethode nuttig kan zijn", verzekert Alasdair Clark.

De paper werd gepubliceerd in het wetenschappelijk tijdschrift Nanoscale en is gratis te raadplegen.