De verplichting werd in september aangekondigd en is vanaf 1 december van kracht. Wie een mobiel abonnement wil, moest al langer een kopie van zijn identiteitskaart kunnen voorleggen. Nu komt daar ook een gezichtsscan bij.

Formeel moet de maatregel burgers beschermen tegen oplichting en moet het fraude en ander misbruik voorkomen. Maar er zijn ook veel vragen bij de de maatregel, die de Chinese overheid nog meer controle geeft. Zo wordt het nog moeilijker om anoniem een abonnement aan te schaffen in een land waar de overheid vrije meningsuiting en politieke oppositie niet echt waardeert.

Volgens de BBC was er bij de aankondiging van de nieuwe regel weinig discussie in traditionele media, maar op sociale media laten burgers zich wel kritisch uit. Zo blijkt het onduidelijk of de Chinese overheid die scans zal bijhouden. Een ander punt van bezorgdheid is de veiligheid van de databases van de overheid. Die zijn in het verleden al gehackt geweest waardoor oplichters bijvoorbeeld de naam weten van het slachtoffer weten dat ze opbellen. Op sociale media stelt men zich de vraag of die oplichter in de toekomst dan ook weet hoe iemand er uitziet.

Wereldwijde standaard

Gezichtsherkenning is in China al jaren in opmars maar ook in andere landen wordt de technologie populairder. Net nu schrijft de Financial Times dat Chinese bedrijven de internationale standaarden voor gezichtsherkenningstechnologie proberen te beïnvloeden.

Normaal gaan zo'n standaarden over de technische specificaties zodat camera's van verschillende merken met verschillende software kunnen praten, of samen worden ingezet. Volgens de zakenkrant, die zich beroept op mensenrechtenorganisaties, gaat het echter om beleidsaanbevelingen. Bijvoorbeeld hoe de technologie kan gebruikt worden door politiediensten, door werkgevers om werknemers in de gaten te houden of om specifieke doelwitten in de massa te herkennen.

Onder meer ZTE, Dahua en China Telecom proberen zo hun technologie, maar ook de concrete toepassingen, te standaardiseren. Landen zijn weliswaar niet verplicht dit standaard toe te laten. Maar mensenrechtenorganisaties vrezen dat ontwikkelingslanden die standaarden volledig overnemen, bij gebrek aan kennis of middelen om het anders aan te pakken.