In totaal hebben 61 landen de verklaring onderschreven, waaronder de Europese Unie, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Australië, Canada en Japan. Daarmee willen ze de nadruk leggen op een toekomstig internet dat niet alleen open en vrij is, maar ook betrouwbaar en veilig. Er ligt ook een nadruk op net neutraliteit en vrije meningsuiting, maar echte details over hoe dat aan te pakken zijn er nog niet.

De verklaring, die zo'n drie bladzijden inneemt, lijkt in de eerste plaats een tegenwicht te willen vormen voor de huidige trend naar een nationaal begrensd 'splinternet'. Denk dan bijvoorbeeld aan de netwerken die door overheden voor een groot deel gemonitord worden en soms ook gecensureerd of afgesloten. Het valt dan ook op dat enkele erg grote landen, zoals China, India en Rusland, het verdrag niet ondertekend hebben. Hoe zo'n wereldwijd internet er zonder die landen moet komen, is niet meteen duidelijk.

DSA

Een deel van de verklaring lijkt ook inspiratie te hebben gehaald bij regelgeving van de Europese Unie, specifiek dan de Digital Services Act en de algemene privacyregelgeving (de GDPR). In die regelgeving krijgen web-bedrijven de opdracht onwettige 'content' weg te halen zonder het recht op vrije meningsuiting te overschrijden. Er zijn ook regels tegen surveillance-algoritmes en andere methodes van onderdrukking.

In totaal hebben 61 landen de verklaring onderschreven, waaronder de Europese Unie, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Australië, Canada en Japan. Daarmee willen ze de nadruk leggen op een toekomstig internet dat niet alleen open en vrij is, maar ook betrouwbaar en veilig. Er ligt ook een nadruk op net neutraliteit en vrije meningsuiting, maar echte details over hoe dat aan te pakken zijn er nog niet. De verklaring, die zo'n drie bladzijden inneemt, lijkt in de eerste plaats een tegenwicht te willen vormen voor de huidige trend naar een nationaal begrensd 'splinternet'. Denk dan bijvoorbeeld aan de netwerken die door overheden voor een groot deel gemonitord worden en soms ook gecensureerd of afgesloten. Het valt dan ook op dat enkele erg grote landen, zoals China, India en Rusland, het verdrag niet ondertekend hebben. Hoe zo'n wereldwijd internet er zonder die landen moet komen, is niet meteen duidelijk. Een deel van de verklaring lijkt ook inspiratie te hebben gehaald bij regelgeving van de Europese Unie, specifiek dan de Digital Services Act en de algemene privacyregelgeving (de GDPR). In die regelgeving krijgen web-bedrijven de opdracht onwettige 'content' weg te halen zonder het recht op vrije meningsuiting te overschrijden. Er zijn ook regels tegen surveillance-algoritmes en andere methodes van onderdrukking.