Het ruimtepak is onderworpen aan de eerste grote upgrade in bijna veertig jaar. Door diverse aanpassingen kunnen de astronauten zich in dit pak beter bewegen en is het minder kwetsbaar. Maar de grootste verbeteringen zijn terug te vinden in een speciale rugzak. Hier wordt het stroomcircuit beheerd en wordt gezorgd voor de communicatie, zuurstoftoevoer en temperatuurregulering. Binnen dit systeem zijn enkele componenten ontwikkeld door kunstmatige intelligentie.

Sterk en licht

Het ontwikkelen van zo'n rugzak is een gecompliceerde taak. Het vergt hardware die bestand moet zijn tegen de intense g-krachten en trillingen die vrijkomen bij de lancering van de raket, maar die tegelijkertijd licht moet zijn.

Omdat NASA al binnen vier jaar met het pak naar de maan wil is er niet genoeg tijd om wekenlang te debatteren over de ideale vorm en functie van elk onderdeel. In plaats daarvan richten de ingenieurs hun aandacht op het ontwikkelen van designsoftware die door middel van kunstmatige intelligentie in een veel sneller tempo nieuwe ontwerpen kan voorstellen.

Natuurlijke selectie

Deze manier van designen wordt ook wel generative design genoemd: de software krijgt een aantal voorwaarden (zoals de maximale grootte, temperatuur en gewicht) en stelt binnen dat kader een ontwerp voor. Daarnaast wordt ook gebruik gemaakt van generative adversarial networks, waarbij twee algoritmes een soort wedstrijd houden en waarbij het algoritme met de beste oplossing wint. Op basis daarvan wordt weer verder geselecteerd, een proces dat vergelijkbaar is met natuurlijke selectie.

Het ruimtepak is onderworpen aan de eerste grote upgrade in bijna veertig jaar. Door diverse aanpassingen kunnen de astronauten zich in dit pak beter bewegen en is het minder kwetsbaar. Maar de grootste verbeteringen zijn terug te vinden in een speciale rugzak. Hier wordt het stroomcircuit beheerd en wordt gezorgd voor de communicatie, zuurstoftoevoer en temperatuurregulering. Binnen dit systeem zijn enkele componenten ontwikkeld door kunstmatige intelligentie.Het ontwikkelen van zo'n rugzak is een gecompliceerde taak. Het vergt hardware die bestand moet zijn tegen de intense g-krachten en trillingen die vrijkomen bij de lancering van de raket, maar die tegelijkertijd licht moet zijn.Omdat NASA al binnen vier jaar met het pak naar de maan wil is er niet genoeg tijd om wekenlang te debatteren over de ideale vorm en functie van elk onderdeel. In plaats daarvan richten de ingenieurs hun aandacht op het ontwikkelen van designsoftware die door middel van kunstmatige intelligentie in een veel sneller tempo nieuwe ontwerpen kan voorstellen.Deze manier van designen wordt ook wel generative design genoemd: de software krijgt een aantal voorwaarden (zoals de maximale grootte, temperatuur en gewicht) en stelt binnen dat kader een ontwerp voor. Daarnaast wordt ook gebruik gemaakt van generative adversarial networks, waarbij twee algoritmes een soort wedstrijd houden en waarbij het algoritme met de beste oplossing wint. Op basis daarvan wordt weer verder geselecteerd, een proces dat vergelijkbaar is met natuurlijke selectie.