Het idee achter neuromorfische computers is dat je er het gedrag mee imiteert van individuele neuronen in de hersenen. Berekeningen gebeuren dus door een hele reeks kleinere eenheden die met elkaar communiceren via elektrische pieken ('spikes' in het Engels), met stijgingen en dalingen in voltage. De terminologie komt overeen met hoe we ook over hersenen praten, waar kleine neuronen communiceren via elektriciteitspulsen. Een en ander moet de chips beter geschikt maken voor bijvoorbeeld kunstmatige intelligentie.

Intel zit dus al aan de tweede generatie van die neuromorfische chips: Loihi 2. Met de nieuwe release krijgt de processor een upgrade, maar wordt ook de hardware stevig aangepast. Dat zou het mogelijk moeten maken om een hele reeks nieuwe soorten algoritmes te draaien, en op een efficiëntere manieren patronen in data te ontdekken. Hun belangrijkste voordeel is dan ook hun energieverbruik, dat zeker voor complexe taken een pak lager moet liggen dan bij meer traditionele chips.

Voor onderzoek

De chip bestaat uit 128 kernen, elk opgebouwd uit 8.192 componenten. Die sturen elektrische pulsen naar elkaar om een soort neuraal netwerk te vormen dat een bepaald probleem aanpakt. Informatie tussen die 'neuronen' wordt verstuurd in traditionele binaire spikes (nulletjes en eentjes) of via graduele spikes (32bit) die de pulsen in onze hersenen imiteren. Dat schrijft Intel in zijn uitgebreide technische uitleg die je hier kan nalezen (pdf). Het bedrijf zegt ook dat Loihi 2 tien keer sneller is dan zijn voorganger van vier jaar geleden.

De chip is in de eerste plaats bedoeld voor onderzoek, nog niet meteen om in te zetten op de werkvloer. Onderzoekers kunnen hem via de Intel Neuromorphic Research Cloud uittesten, samen met het openbron framework Lava, dat Intel voor deze chips heeft geschreven.

Het idee achter neuromorfische computers is dat je er het gedrag mee imiteert van individuele neuronen in de hersenen. Berekeningen gebeuren dus door een hele reeks kleinere eenheden die met elkaar communiceren via elektrische pieken ('spikes' in het Engels), met stijgingen en dalingen in voltage. De terminologie komt overeen met hoe we ook over hersenen praten, waar kleine neuronen communiceren via elektriciteitspulsen. Een en ander moet de chips beter geschikt maken voor bijvoorbeeld kunstmatige intelligentie.Intel zit dus al aan de tweede generatie van die neuromorfische chips: Loihi 2. Met de nieuwe release krijgt de processor een upgrade, maar wordt ook de hardware stevig aangepast. Dat zou het mogelijk moeten maken om een hele reeks nieuwe soorten algoritmes te draaien, en op een efficiëntere manieren patronen in data te ontdekken. Hun belangrijkste voordeel is dan ook hun energieverbruik, dat zeker voor complexe taken een pak lager moet liggen dan bij meer traditionele chips.De chip bestaat uit 128 kernen, elk opgebouwd uit 8.192 componenten. Die sturen elektrische pulsen naar elkaar om een soort neuraal netwerk te vormen dat een bepaald probleem aanpakt. Informatie tussen die 'neuronen' wordt verstuurd in traditionele binaire spikes (nulletjes en eentjes) of via graduele spikes (32bit) die de pulsen in onze hersenen imiteren. Dat schrijft Intel in zijn uitgebreide technische uitleg die je hier kan nalezen (pdf). Het bedrijf zegt ook dat Loihi 2 tien keer sneller is dan zijn voorganger van vier jaar geleden. De chip is in de eerste plaats bedoeld voor onderzoek, nog niet meteen om in te zetten op de werkvloer. Onderzoekers kunnen hem via de Intel Neuromorphic Research Cloud uittesten, samen met het openbron framework Lava, dat Intel voor deze chips heeft geschreven.