De Amerikaan Joseph Tartaro besloot te betalen voor een gepersonaliseerde nummerplaat met daarop de letters 'NULL'. Niet alleen zag hij er de humor wel van in, ook hoopte hij zo misschien onder verkeersboetes uit te komen.

Veel programmeertalen en databases gebruiken het woord 'null' immers voor een leeg vakje of een ongedefinieerde waarde in het computergeheugen. De achterliggende gedachte van Tartaro was dat hij het computersysteem van de verkeersboetes in de war kon brengen en op deze manier onder een reeks boetes kon uitkomen.

Het plan pakte echter niet uit zoals de programmeur hoopte. Er vielen plotseling tientallen boetes op de mat uit het hele land voor allerlei overtredingen. Het ging mis toen Tartaro zijn eerste boete betaalde. Het systeem legde toen de link tussen de persoonsgegevens van de Amerikaan en de waarde 'null' (een leeg vakje). Alle boetes waarbij een agent de nummerplaat niet kon achterhalen en het vakje 'nummerplaat' dus leeg bleef, kwamen daarna bij de onfortuinlijke IT'er terecht.

De man moest officieel elke boete afzonderlijk aanvechten, maar hij ging in gesprek met de beheerder van het boetesysteem. Zo werd het totaalbedrag verlaagd van meer dan 12.000 dollar naar uiteindelijk 140 dollar.