De diepste delen van de oceaan, waaronder bijvoorbeeld de Marianentroch in de Stille Oceaan, zijn nog amper onderzocht omdat de druk er te hoog is voor duikbootjes. Op een bepaald punt gaan die stuk omdat ze worden samengeperst. Er zouden bijzonder bizarre en unieke diersoorten in de diepe oceaan leven, die net bestand zijn tegen de hoge druk, maar erg veel is daar dus nog niet over gekend. Een nieuwe robot moet daar verbetering in brengen.

Het gaat om een robot gebouwd uit zachte materialen en aangedreven door een lithium-batterij, lezen we in een studie gepubliceerd door het blad Nature. De materialen moeten het mogelijk maken dat de robot dieper kan duiken dan eerdere, meer rigide toestellen. Het ding is ongeveer 22 centimeter lang en lijkt wat op een rog, maar het zou geïnspireerd zijn op de 'pseudoliparis amblystomopsis', een visje uit de familie van de slakdolven, dat zeer diep in de oceaan leeft.

Dat visje heeft bijvoorbeeld een schedel met gaatjes erin, die beter de druk kan weerstaan dan de traditionele harde schil die de meeste dieren hebben. Voor hun robot hebben de Chinese onderzoekers, naar het slakdolfvoorbeeld, ook hun elektronica 'gedistribueerd' zodat de druk beter verspreid wordt over het oppervlak.

De robot 'zwemt' bovendien met behulp van vinnen uit di-elektrisch elastomeer, een zogeheten slim materiaal dat uitzet of krimpt wanneer er elektriciteit door gaat. Op die manier kan het bewegen met gebruik van kleine stroomstoten.

Tot tien kilometer diep

De robot werd in de Chinese Zuidzee getest tot op een diepte van 10.000 voet (ongeveer drie kilometer) en zwemt aan een snelheid van zo'n 4 centimeter per seconde. Om het toestel ook te testen voor zeer diepe omgevingen zoals de Marianentroch, lieten de onderzoekers het los op de zeebodem, zo'n tien kilometer of 35.000 voet diep, waar het zo'n 45 minuten volhield, voordat het terug naar boven werd gehaald.

De robot is momenteel te zwak om zelf de zeebodem te gaan afzoeken - het ding zou makkelijk door onderwaterstromen worden weggevoerd - maar het gaat hier wel om een stap in de goede richting voor diepzee-onderzoek. Zachte robots bieden een alternatief voor veel van de onderzoeksmethoden die er nu bestaan. Ze zouden in de toekomst bijvoorbeeld kunnen worden ingezet voor het verzamelen van delicate stalen, of onderzoek in omgevingen waar er zo weinig mogelijk verstoord mag worden.

De diepste delen van de oceaan, waaronder bijvoorbeeld de Marianentroch in de Stille Oceaan, zijn nog amper onderzocht omdat de druk er te hoog is voor duikbootjes. Op een bepaald punt gaan die stuk omdat ze worden samengeperst. Er zouden bijzonder bizarre en unieke diersoorten in de diepe oceaan leven, die net bestand zijn tegen de hoge druk, maar erg veel is daar dus nog niet over gekend. Een nieuwe robot moet daar verbetering in brengen. Het gaat om een robot gebouwd uit zachte materialen en aangedreven door een lithium-batterij, lezen we in een studie gepubliceerd door het blad Nature. De materialen moeten het mogelijk maken dat de robot dieper kan duiken dan eerdere, meer rigide toestellen. Het ding is ongeveer 22 centimeter lang en lijkt wat op een rog, maar het zou geïnspireerd zijn op de 'pseudoliparis amblystomopsis', een visje uit de familie van de slakdolven, dat zeer diep in de oceaan leeft. Dat visje heeft bijvoorbeeld een schedel met gaatjes erin, die beter de druk kan weerstaan dan de traditionele harde schil die de meeste dieren hebben. Voor hun robot hebben de Chinese onderzoekers, naar het slakdolfvoorbeeld, ook hun elektronica 'gedistribueerd' zodat de druk beter verspreid wordt over het oppervlak. De robot 'zwemt' bovendien met behulp van vinnen uit di-elektrisch elastomeer, een zogeheten slim materiaal dat uitzet of krimpt wanneer er elektriciteit door gaat. Op die manier kan het bewegen met gebruik van kleine stroomstoten. De robot werd in de Chinese Zuidzee getest tot op een diepte van 10.000 voet (ongeveer drie kilometer) en zwemt aan een snelheid van zo'n 4 centimeter per seconde. Om het toestel ook te testen voor zeer diepe omgevingen zoals de Marianentroch, lieten de onderzoekers het los op de zeebodem, zo'n tien kilometer of 35.000 voet diep, waar het zo'n 45 minuten volhield, voordat het terug naar boven werd gehaald. De robot is momenteel te zwak om zelf de zeebodem te gaan afzoeken - het ding zou makkelijk door onderwaterstromen worden weggevoerd - maar het gaat hier wel om een stap in de goede richting voor diepzee-onderzoek. Zachte robots bieden een alternatief voor veel van de onderzoeksmethoden die er nu bestaan. Ze zouden in de toekomst bijvoorbeeld kunnen worden ingezet voor het verzamelen van delicate stalen, of onderzoek in omgevingen waar er zo weinig mogelijk verstoord mag worden.