De afspraken werden door dertig landen, hoofdzakelijk uit de NATO en de EU gemaakt op een conferentie in Praag . Ze zijn op dit moment niet bindend, al komt dat volgens Reuters vooral omdat ze voor de meeste landen nog moeten worden besproken op nationaal niveau.

De richtlijnen kijken naar de impact van 5G op het beleid, de economie, technologie en de security, privacy en weerbaarheid die er bij komt kijken. Doorgaans gaat het om voor de hand liggende afspraken zoals de stelling dat er van bij het begin aandacht moet zijn voor security, en dat dat geld kost.

Het opmerkelijkste punt ligt bij het feit dat de verschillende stakeholders rekening moeten houden dat een extern land invloed uitoefent op een leverancier. Daarmee wordt er onrechtstreeks gewezen naar Huawei en mogelijke invloed van de Chinese overheid.

Huawei ontkent die invloed en zegt dat het graag meewerkt in de discussie maar dat het hoopt dat regulering en maatregelen worden opgesteld op basis van gecontroleerde feiten en technische data.

De gevoeligheid ligt vooral bij een Chinese wet uit 2017 die stelt dat Chinese organisaties en burgers verplicht zijn om nationale inlichtingendiensten te ondersteunen en er mee samen te werken. Al slaat die wet vooral op het Chinese binnenland.

Hoewel er weinig verrassends staat in de voorstellen, vormen ze wel een basis om vanuit verschillende landen een gelijkaardige aanpak te hanteren voor de uitrol, implementatie en evolutie van 5G. Al blijft elk land wel onafhankelijk in haar beslissingen rond het nieuwe telecomnetwerk.