Het van oorsprong Londense OneWeb heeft de voorbije jaren 74 satellieten in een baan om de aarde gebracht. Het plan was om een netwerk te bouwen van 650 zulke satellieten en zo internetverbinding te voorzien over de hele wereld. Het bedrijf heeft in totaal zo'n 3,4 miljard dollar aan investeringen binnengehaald, onder meer bij Softbank. OneWeb werd in maart echter failliet verklaard toen het niet de nodige fondsen vond om nog verder te blijven draaien.

Nu is er echter sprake van een doorstart. De goederen van het bedrijf, waaronder dus een hoop satellieten in een baan om de aarde, worden momenteel door de Amerikaanse handelsrechtbank te koop aangeboden. Bij de geïnteresseerden zou Amazon zijn, dat zijn eigen internetproject heeft, en ook een consortium dat gesteund wordt door de Britse overheid.

Die laatste heeft volgens de Financial Times interesse om 500 miljoen pond opzij te zetten voor een publiek-privaat bod, waarbij de overheid 20% van het bedrijf in handen krijgt. Een van de redenen voor de interesse zou zijn dat OneWeb, wiens satellieten gebouwd zijn voor breedbandinternet, navigatiefuncties kan toevoegen aan de toestellen. Daarmee zou de Britse overheid hopen zijn eigen gps-systeem te bouwen.

Wereldwijd zijn er ondertussen meerdere ruimtenavigatiesystemen waarvan GPS, uitgebaat door het Amerikaanse leger, de bekendste is. Ook China heeft zijn eigen BeiDou navigatiesysteem, terwijl Europa heeft het Galileo-systeem heeft, een navigatienetwerk waar het VK sinds Brexit geen toegang meer toe heeft. Het plan lijkt nu om het van oorsprong Britse OneWeb om te bouwen tot een nationaal ruimtenavigatiesysteem. De beslissing van de overheid krijgt echter kritiek, omdat de satellieten, volgens experts die de krant The Guardian sprak, daarvoor niet de juiste configuratie hebben. De OneWeb-satellieten zijn vergelijkbaar met de toestellen van het SpaceX Starlink-project en ze zweven in een vrij lage baan om de aarde, op zo'n 1.200 km hoogte. De militaire satellieten die door navigatiesystemen worden gebruikt, vliegen meestal op 20.000 km hoogte. Ook encryptie en beveiliging ziet er heel anders uit voor een navigatiesatelliet, dan voor een breedbandsatelliet.

Het van oorsprong Londense OneWeb heeft de voorbije jaren 74 satellieten in een baan om de aarde gebracht. Het plan was om een netwerk te bouwen van 650 zulke satellieten en zo internetverbinding te voorzien over de hele wereld. Het bedrijf heeft in totaal zo'n 3,4 miljard dollar aan investeringen binnengehaald, onder meer bij Softbank. OneWeb werd in maart echter failliet verklaard toen het niet de nodige fondsen vond om nog verder te blijven draaien. Nu is er echter sprake van een doorstart. De goederen van het bedrijf, waaronder dus een hoop satellieten in een baan om de aarde, worden momenteel door de Amerikaanse handelsrechtbank te koop aangeboden. Bij de geïnteresseerden zou Amazon zijn, dat zijn eigen internetproject heeft, en ook een consortium dat gesteund wordt door de Britse overheid. Die laatste heeft volgens de Financial Times interesse om 500 miljoen pond opzij te zetten voor een publiek-privaat bod, waarbij de overheid 20% van het bedrijf in handen krijgt. Een van de redenen voor de interesse zou zijn dat OneWeb, wiens satellieten gebouwd zijn voor breedbandinternet, navigatiefuncties kan toevoegen aan de toestellen. Daarmee zou de Britse overheid hopen zijn eigen gps-systeem te bouwen. Wereldwijd zijn er ondertussen meerdere ruimtenavigatiesystemen waarvan GPS, uitgebaat door het Amerikaanse leger, de bekendste is. Ook China heeft zijn eigen BeiDou navigatiesysteem, terwijl Europa heeft het Galileo-systeem heeft, een navigatienetwerk waar het VK sinds Brexit geen toegang meer toe heeft. Het plan lijkt nu om het van oorsprong Britse OneWeb om te bouwen tot een nationaal ruimtenavigatiesysteem. De beslissing van de overheid krijgt echter kritiek, omdat de satellieten, volgens experts die de krant The Guardian sprak, daarvoor niet de juiste configuratie hebben. De OneWeb-satellieten zijn vergelijkbaar met de toestellen van het SpaceX Starlink-project en ze zweven in een vrij lage baan om de aarde, op zo'n 1.200 km hoogte. De militaire satellieten die door navigatiesystemen worden gebruikt, vliegen meestal op 20.000 km hoogte. Ook encryptie en beveiliging ziet er heel anders uit voor een navigatiesatelliet, dan voor een breedbandsatelliet.